Ustrój społeczny

Ludność grodu żyła w ustroju patriarchalnej wspólnoty rodowej. Podstawową komórkę społeczną stanowiła rodzina, która zamieszkiwała w jednym domostwie. Sądząc po wielkości domów w grodzie, rodzina ta nie musiała być mała, gdyż jak się przypuszcza liczyć mogła około 10 osób. Rodziny powiązane były ze sobą więzią rodową. Kilkanaście rodów tworzyło organizację plemienną. Gród w Smuszewie byłby zatem siedzibą plemienia. Na czele rodów i plemienia stała starszyzna, której na szczeblu plemienia przewodziła jednostka wyróżniająca się wybitnymi zdolnościami organizacyjnymi i przywódczymi. Cechy te, nie obce całości starszyzny a zapewniające zwartość organizacyjną wspólnoty, umożliwiły tak dużym nakładem sił wybudowanie osiedla obronnego. Plemię zajmowało określone terytorium, które było wspólną własnością jego członków. Natomiast stada bydła, domy oraz być może niektóre sprzęty o charakterze kultowym stanowiły własność rodzin lub rodów. Drobne przedmioty jak broń, narzędzia i ozdoby były już własnością osobistą. Sądząc z dotychczasowych odkryć ludność grodu niebyła silnie zróżnicowana pod względem majątkowymi społecznym. Niewątpliwie wyższą rangę społeczną z racji funkcji posiadała starszyzna rodowa i plemienna oraz niektóre grupy wytwórców jak np. odlewcy. Nagromadzone przez nich bogactwa w postaci trzód zwierzęcych jak i przedmiotów metalowych, tworzących skarby ukrywane w ziemi, były w jakimś stopniu czynnikiem warunkującym powstanie określonych form uzależnienia części uboższych współplemieńców od tej grupy społecznej. Szereg dziedzin wytwórczości, które odkryliśmy w grodzie jak i ich dość wysoki poziom świadczą o tym, że musieli się nimi zajmować specjaliści. Szczególnie specjalizacji zawodowej wymagały przecież takie zawody jak odlewnik i kowal. Dla ludzi tych wykonywany zawód był podstawą ich utrzymania. Być może zaczątki produkcji rzemieślniczej należałoby też widzieć w takich gałęziach produkcji jak kamieniarstwo, bursztyniarstwo i garncarstwo. Dodać jeszcze musimy, że zwłaszcza wytwórczość ceramiczna dostarcza nam dowodów na posiadanie przez ludność dużego wyczucia piękna. Występujące wśród naczyń okazy o różnych kształtach, świetnie zachowanych proporcjach oraz bogato i ciekawie zdobione świadczą o tym, że musiały one powstać w rękach osób zajmujących się ich wytwarzaniem na co dzień. Występujący więc podział pracy wśród mieszkańców grodu był tym czynnikiem, który prawidłowo rozwijał gospodarkę nie będąc oczywiście i bez wpływu na układ stosunków społecznych.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s